Uniwersytet w Białymstoku - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Kierunki wychowania w pedagogice XX wieku 380-S2-1YKWP
Ćwiczenia (CW) Rok akademicki 2020/21

Informacje o zajęciach (wspólne dla wszystkich grup)

Liczba godzin: 30
Limit miejsc: (brak limitu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Literatura:

Literatura podstawowa:

L. Chmaj, Prądy i kierunki w pedagogice XX wieku, Warszawa, 1963.

J. Draus, R. Terlecki, Historia wychowania, Wiek XIX i XX, Kraków, t. 2, 2005.

Eksperymenty pedagogiczne w Polsce w latach 1900 – 1939, oprac.: W. Dzierzbicka, S. Dobrowolski, Wrocław, 1963.

Historia wychowania, red.: Ł. Kurdybacha, Warszawa, t. 2.,1968.

E. Key, Stulecie dziecka, Warszawa, 1928, (wznowienie 2005).

Myśliciele – o wychowaniu, red.: Cz. Kupisiewicz, I. Wojnar, Warszawa, t. 1, 1996.

Myśliciele – o wychowaniu, red.: Cz. Kupisiewicz, Warszawa, t. 2, 2000.

B. Nawroczyński, Współczesne prądy pedagogiczne, Warszawa, 1947.

J. Sobczak, „Nowe wychowanie” w polskiej pedagogice okresu Drugiej Rzeczypospolitej (1918 – 1939), Bydgoszcz, 1998.

J. Sobczak, Recepcja idei „nowego wychowania” w polskiej pedagogice okresu miedzy wojnami, Bydgoszcz, cz. 1, 1978.

S. Wołoszyn, Nauki o wychowaniu w Polsce XX wieku. Próba syntetycznego zarysu na tle powszechnym, Kielce, 1998.

Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej, oprac.: S. Wołoszyn, Kielce, t. III, ks. 1-2, 1998.

Literatura uzupełniająca:

F. W. Araszkiewicz, Ideały wychowawcze Drugiej Rzeczypospolitej, Warszawa, 1978.

R. Baden – Powella, Skauting dla chłopców. Wychowanie dobrego obywatela metodą puszczańską, Warszawa, 1938.

R. Baden – Powella, Wskazówki dla skaumistrzów, Warszawa, 1930.

W. Bobrowska – Nowak, Historia wychowania przedszkolnego, Warszawa, 1978.

J. Bosko, Wspomnienia Oratorium, Warszawa, 2002.

T. Bosco, Spełniony Sen – Opowieść biograficzna o św. Janie Bosko, Warszawa, 2003.

L. Cian, System zapobiegawczy św. Jana Bosko i jego charakterystyka, Warszawa, 2001.

L. Cian, Wychowanie w duchu księdza Bosko, Warszawa, 2001.

O. Declory, Gry wychowawcze jako środek wdrożenia dziecka do czynności umysłowych i ruchowych, Warszawa, 1931.

J. Dewey, Moje pedagogiczne credo, Warszawa, 2005.

R. M. Fierro Tores, Poprzez niwę pedagogiczną. Konferencje o systemie wychowawczym ks. Jana Bosko, Warszawa, 1929.

G. Gutek, Filozoficzne i ideologiczne podstawy edukacji, Gdańsk, 2003.

S. Hessen, O sprzecznościach i jedności wychowania, Lwów, 1939.

S. Hessen, Podstawy pedagogiki, Warszawa, 1931.

Historia wychowania – wiek XX, red.: J. Miąso, Warszawa,

t. 1-2,1980.

S. Kot, Historia wychowania, Warszawa, t. 2, 1996.

E. J. Kryńska, S. W. Mauersberg, Indoktrynacja młodzieży szkolnej w Polsce w latach 1945 – 1956, Białystok, 2003.

Ku pedagogii pogranicza, red.: Z. Kwieciński, L. Witkowski Toruń, 1992.

K. Lutosławski, Skauting jako system wychowania moralnego, Warszawa, 1913.

St. Łempicki, Polskie tradycje wychowawcze, Warszawa, 1936.

L. von Matt, H. Bosco, Ksiądz Bosko, Warszawa, 1994.

S. Możdżeń, Zarys historii wychowania, Kielce, cz. 2-3, 1993 – 1995.

W. Okoń, Dziesięć szkół alternatywnych, Warszawa, 1997.

Państwo – władza – społeczeństwo w dwudziestym wieku, red.: W. Kozyra, Lublin, 2004.

Pedagogika i edukacja wobec nadziei i zagrożeń współczesności. Materiały z III Ogólnopolskiego Zjazdu Oświatowego, red.: J. Gnitecki, J. Rutkowiak, Warszawa, 1999.

Perspektywy i kierunki rozwoju pedagogiki, red.: J. Gnitecki, S. Pałka, Kraków, 1999.

K. Sośnicki, Rozwój pedagogiki zachodniej na przełomie XIX i XX wieku, Warszawa, 1967.

B. Suchodolski, O pedagogikę na miarę naszych czasów, Warszawa, 1958.

B. Suchodolski, Wychowanie mimo wszystko, Warszawa, 1990.

W. A. Suchomliński, Oddaję serce dzieciom, 1978.

W. A. Suchomliński, Słów kilka o wychowaniu, 1982.

W. A. Suchomliński, Sto rad dla nauczyciela, 1987.

J. Szacki, Durkheim, Warszawa, 1964.

J. Szacki, Znaniecki, Warszawa, 1986.

B. Śliwerski, Współczesne teorie i nurty wychowania, Kraków, 2005.

J. Tarnowski, Jak wychowywać?, Warszawa, 1993.

R. Weinschenk, Podstawy pedagogiki Księdza Bosko, Warszawa, 2000.

L. Witkowski, Edukacja wobec sporów o (po)nowoczesność, Warszawa, 1997.

S. Wołoszyn, Dzieje wychowania i myśli pedagogicznej w zarysie, Warszawa, 1964.

Efekty uczenia się:

WIEDZA, absolwent zna i rozumie:

KA7_WG1 – zna terminologię używaną w pedagogice oraz jej zastosowanie w dyscyplinach pokrewnych na poziomie rozszerzonym.

KA7_WG3 – ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę o współczesnych kierunkach rozwoju pedagogiki, jej nurtach i systemach pedagogicznych, rozumie ich historyczne i kulturowe uwarunkowania.

KA7_UW1 – posiada pogłębione umiejętności obserwowania, wyszukiwania i przetwarzania informacji (z wykorzystaniem nowoczesnych technologii) na temat zjawisk społecznych rozmaitej natury, przy użyciu różnych źródeł oraz interpretowania ich z punktu widzenia problemów edukacyjnych.

UMIEJĘTNOŚCI, absolwent potrafi:

KA7_UK3 – posiada pogłębione umiejętności prezentowania własnych pomysłów, wątpliwości i sugestii, popierania ich rozbudowaną argumentacją w kontekście wybranych perspektyw teoretycznych, poglądów różnych autorów, kierując się przy tym zasadami etycznymi(w tym dotyczącymi ochrony własności intelektualnej).

KOMPETENCJE SPOŁECZNE, absolwent jest gotów do:

KA7_KK3 – docenia znaczenie nauk pedagogicznych dla rozwoju jednostki i prawidłowych więzi w środowiskach społecznych, ma pozytywne nastawienie do nabywania wiedzy z zakresu studiowanej dyscypliny naukowej i budowania warsztatu pracy pedagoga.

Metody i kryteria oceniania:

Ćwiczenia finalizują się oceną końcową, w której skład wchodzą:

- obecność na zajęciach - (wideokonferencje on-line);

- aktywność merytoryczna na zajęciach (w oparciu o literaturę);

- wykonanie testów po zapoznaniu się kursem dostępnym na platformie Blackboard (dotyczy zajęć realizowanych w formie zdalnej)

- pozytywny wynik testu zaliczeniowego (test przeprowadzany zdalnie na platformie e-learningowej Blackboard).

Dopuszczalna ilość nieobecności – 4h, pozostałe należy zaliczać indywidualnie na konsultacjach.

Zakres tematów:

1. Zajęcia organizacyjne, informacje wstępne. Nowatorski system pedagogiki prewencyjnej księdza Jana Bosko.

2. Pedagogika XX wieku w konfrontacji z rozwojem nauk pokrewnych – ruch „Nowego wychowania” otwarciem na nowe sposoby myślenia o nauczaniu.

3. Próba stworzenia idealnego społeczeństwa – Ellen Key.

4. Dorobek Ludwika Zamenhofa.

5. System wychowania przedszkolnego Marii Montessori.

6. Koncepcja całościowego nauczania Owidiusza Decroly’ego.

7. Metoda projektów i metoda Winietki – praktyczny charakter współczesnej szkoły amerykańskiej.

8. Nowe wychowanie – podsumowanie dokonań i reform kształtujących współczesne tendencje wychowawcze.

9. Nowe Wychowanie w Polsce. Wpływy pedagogów zagranicznych. Emancypacyjne nurty polskiej pedagogiki. Polscy przedstawiciele Nowego Wychowania i ich inicjatywy.

10. Emil Durkheim i Florian Znaniecki – przedstawiciele socjologizmu pedagogicznego.

11. Bogdan Nawroczyński, Sergiusz Hessen, Bogdan Suchodolski – przedstawiciele pedagogiki kultury w Polsce.

12. Wspólnota dziecięca i szkolna oraz system skautingu Roberta Baden – Powela.

13-14. Resocjalizacja w koloniach i komunach pracy Antoniego Makarenki. Pedagogika serca Wasyla Suchomlińskiego. Kontrowersje wokół wychowania w wolnej szkole Rudolfa Steinera.

15. Zaliczenie przedmiotu

Metody dydaktyczne:

Warsztaty, metoda projektu, dyskusja problemowa, praca w grupie, prezentacja multimedialna.

Grupy zajęciowe

zobacz na planie zajęć

Grupa Termin(y) Prowadzący Miejsca Akcje
1 każdy czwartek, 15:30 - 17:00, sala B123
Joanna Dąbrowska 21/ szczegóły
2 każdy czwartek, 17:15 - 18:45, sala B123
Joanna Dąbrowska 21/ szczegóły
3 każdy czwartek, 15:30 - 17:00, sala B223
każdy czwartek, 17:15 - 18:45, sala B223
Łukasz Kalisz 24/ szczegóły
4 każdy czwartek, 15:30 - 17:00, sala B224
Sylwia Romanowska 23/ szczegóły
5 każdy czwartek, 17:15 - 18:45, sala B224
Sylwia Romanowska 24/ szczegóły
Wszystkie zajęcia odbywają się w budynku:
Budynek Wydziału Nauk o Edukacji
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet w Białymstoku.