Metody badań kulturoznawczych 520-KS2-1MBK
Wykład (WYK) Rok akademicki 2024/25

Literatura podstawowa:

• Alexander Bryant Keith, 2010, Etnografia performatywna. Odgrywanie i pobudzanie kultury, [w:] Denzin Norman K., Lincoln Yvonna S., Metody badań jakościowych, t. 1, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, s. 581-622.

• Babbie Earl, 2005, rozdz. 4: Plan badań, [w:] tegoż, Badania społeczne w praktyce, tłum. Witold Betkiewicz i In., Warszawa: PWN, s. 109-138.

• Flick Uwe, 2010, Projektowanie badania jakościowego, tłum. Paweł Tomanek, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, tamże: Etyka w badaniach jakościowych, s. 121-133.

• Giza Anna, 1991, Życie jako opowieść. Analiza materiałów autobiograficznych w perspektywie socjologii wiedzy, Wrocław: Zakład im. Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk.

• Godlewski Grzegorz, 2010, Luneta i radar: o dwóch strategiach badań kulturoznawczych, [w:] Wojciech Jerzy Burszta, Michał Januszkiewicz, Kulturo-znawstwo dyscyplina bez dyscypliny?, Warszawa: ACADEMICA Wydawnictwo SWPS, s. 51-64.

• Hammersley Martyn, Atkinson Paul, 2000, Metody badań terenowych, tłum. Sławomir Dymczyk, Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka, tamże: Problemy etyczne, s. 268-291.

• Kępa Ewa, 2012, Autoetnografia – metoda dla odważnych?, [w:] Katarzyna Citko, Marzanna Morozewicz (red.), Autobiografizm w kulturze współczesnej, Białystok: „Trans Humana”, s. 109-121.

• Kmita Jerzy, 2007, Późny wnuk filozofii. Wprowadzenie do kulturoznawstwa, Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, tamże: Kultura symboliczna, s. 47-87.

• Olesen Virginia, 2009, Feministyczne badania jakościowe u progu milenium. Zarys i wyzwania, [w:] Norman K. Denzin, Yvonna S. Lincoln (red.), Metody badań jakościowych, t. I, tłum. Monika Bobako, Warszawa: Wydawnictwa Naukowe PWN, s. 341-398.

• Rakowski Tomasz, 2013, Etnografia/animacja/sztuka. Obrona metodologiczna, "Stan Rzeczy", Nr 1 (4), s. 38-63, https://stanrzeczy.edu.pl/index.php/srz/article/view/170

• van Dijk Teun A., 2001, Badania nad dyskursem, [w:] tegoż, (red.), Dyskurs jako struktura i proces, przeł. Grzegorz Grochowski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, s. 9-44.

Literatura uzupełniająca:

• Butler Judith, 2010, Walczące słowa, rozpalone czyny, [w:] tejże, Walczące słowa, tłum. Adam Ostolski, Warszawa: Wyd. Krytyki Politycznej, s. 54-84.

• Denzin Norman K., Lincoln Yvonna S., 2010, Metody badań jakościowych, t. 1 i 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

• Labocha Janina, 2000, Tekst autobiograficzny jako pewna wizja świata, Wrocław: „Język a Kultura”, Acta Universitatis Wratislaviensis, Nr 2218, t. 13, s. 89-95, http://www.lingwistyka.uni.wroc.pl/jk/JK-13/JK13-labocha.pdf.

• Nacher Anna, 2009, Kulturoznawstwo - studia nad płcią, „Kultura Współczesna”, Nr 2, s. 171-189.

• Phil Graham, 2008, KAD a wartości: interdyscyplinarność jako zwrot w kierunku podejścia krytycznego, [w:] Anna Duszak, Norman Fairclough (red.), Krytyczna analiza dyskursu. Interdyscyplinarne podejście do komunikacji społecznej, Kraków: TAiWPN UNIVERSITAS, s. 33-59.

• Plińska Dominika, Rakowski Tomasz, 2010, Etnografia jako działanie społeczne/ animacja kultury, [w:] Jakub Steblik, Łukasz Sochacki, Filip Wróblewski, Antropologia zaangażowana (?), „Prace Etnograficzne”, z. 38, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, s. 85-94.

• Thomas William Isaac, Znaniecki Florian, 1976, Chłop polski w Europie i Ameryce, T. I, II, III, IV, V, Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza.

• Tong Rosemarie Putnam, 2002, Myśl feministyczna. Wprowadzenie, tłum. Jarosław Mikos, Umińska Bożena, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Uwagi:

W spisie lektur niektóre źródła odpowiadają lekturom, które studenci I stopnia kulturoznawstwa poznali wcześniej w trakcie zajęć z Metodologii badań kulturoznawczych. Umieszczono je z myślą o osobach, które nie miały okazji poznać ich wcześniej.

WIEDZA:

Student_ka zna i rozumie wybrane współczesne metody badań jakościowych (w tym autoetnografię, etnografię performatywną, analizę dyskursu) stosowane w kulturoznawstwie oraz ich zakorzenienie w tradycjach badawczych i kontekstach etycznych (P7S_WG: KA7_WG2, P7S_WK: KA7_WK2)

UMIEJĘTNOŚCI:

Student_ka potrafi zaplanować i przeprowadzić małoskalowy projekt badawczy z wykorzystaniem wybranych metod jakościowych, opracować jego założenia metodologiczne oraz zaprezentować wnioski w formie ustnej i pisemnej (P7S_UK: KA7_UK2).

KOMPETENCJE SPOŁECZNE:

Student_ka wykazuje otwartość na różnorodność kulturową oraz potrafi krytycznie analizować własną pozycję badawczą, dostrzegając wyzwania związane z zaangażowaniem społecznym badacza (P7S_KO: KA7_KO2).

Sposoby weryfikacji:

- egzamin ((P7S_WG: KA7_WG2, P7S_WK: KA7_WK2)

- udział w konsultacjach ( (P7S_UK: KA7_UK2; P7S_KO: KA7_KO2).

Zaliczenie wykładów na podstawie egzaminu pisemnego oraz udziału w konsultacjach. Egzamin obejmuje problematykę wykładów - test wiedzy składający się z pytań zamkniętych i otwartych. Za test można uzyskać 22 punkty, żeby zaliczyć egzamin należy zdobyć minimum 12 punktów.

1. Kulturoznawstwo jako dyscyplina naukowa.

2. Plan badań, postępowanie badawcze i etyka w badaniach kulturoznawczych.

3. Badania w oparciu o relacje autobiograficzne.

4. Feminizm w badaniach kultury.

5. Studia performatywne w badaniach kultury.

6. Etnografia zaangażowana - uczestniczące badania interwencyjne.

7. Analiza dyskursu.

8. Autoetnografia.

Wykład problemowy z elementami dyskusji, wykład informacyjny, konsultacje.