Uniwersytet w Białymstoku - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Ironia w literaturze i przestrzeni kultury

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 0400-DS3-2IWL Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Ironia w literaturze i przestrzeni kultury
Jednostka: Instytut Filologii Polskiej
Grupy: 3L stac/niestac studia III stopnia -przedmioty obowiązkowe
Punkty ECTS i inne: 1.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Założenia (opisowo):

Zajęcia mają na celu przygotowanie studentów do właściwego rozumienia tych wytworów literatury i kultury, które operują ironią. W szczególności dotyczy to współczesnych form i kontekstów pojawiania się ironii.

Tryb prowadzenia przedmiotu:

w sali

Skrócony opis:

Kolejne zajęcia poświęcone są już analizie języka ironicznego i ironicznych znaków kultury : od literatury romantycznej po filmy współczesne i dzieła plastyczne.

Pełny opis:

Kolejne zajęcia poświęcone są już analizie języka ironicznego i ironicznych znaków kultury : od literatury romantycznej po filmy współczesne i dzieła plastyczne. Finalnym celem zajęć - zasadniczym ich metacelem - jest sformułowanie przez samych studentów warunków,w których może zaistnieć ironiczny komunikat w kulturze (wykształcony język, swoboda komunikacji, wykształcony samoświadomy podmiot).

Literatura:

1. J. Ławski, Ironia i mistyka. Doświadczenia graniczne wyobraźni poetyckiej Juliusza Słowackiego, Białystok 2005;

2. L. Tieck, Kot w butach. Świat na opak, przekład i opr. L. Libera, Zielona Góra 2007.

3. F. Schlegel, Fragmenty, przeł. C. Bartl, opr. M. P. Markowski, Kraków 2009.

4. W. Szturc, Ironia romantyczna. Pojęcie, granice i poetyka, Warszawa 1992.

5. W. Szturc, Eironeia, Kraków 2018.

6. M. Maron, O roli ironii w filmach Wojciecha Jerzego Hasa, a zwłaszcza w "Rękopisie znalezionym w Saragossie:, ze szczególnym odniesieniem do ironii romantycznej, "Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska" , Sectio L, Vol. XII, 1.

7. Jarosław Ławski, Ironia młodopolska, w : Młoda Polska w najnowszych badaniach, red. E. Jakiel, T. Linkner, Gdańsk 2016.

8. I. Passi, Powaga śmieszności, przeł. K. Minczewa-Gospodarek, Warszawa 1980.

Efekty uczenia się:

1.Wiedza:

- student ma wiedzę o procesie historycznoliterackim i roli ironii w estetyce różnych epok

2. Umiejętności:

student:

- potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje na temat ironii z wykorzystaniem różnych źródeł

- potrafi analizować tekst artystyczny na płaszczyźnie historycznoliterackiej, gatunkowej, kompozycyjnej, językowej i kulturowej

- umie samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać umiejętności badawcze

3. Kompetencje społeczne

- student ma świadomość zalet i niebezpieczeństw posługiwania się ironicznym kodem kulturowym

Metody i kryteria oceniania:

Dyskusja połączona z elementami wykładu, praca z tekstem i innymi wytworami kultury

Podstawa oceny: rozmowa

Dopuszczalna liczba nieobecności - 2

Zajęcia w cyklu "Rok akademicki 2019/20" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-06-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jarosław Ławski
Prowadzący grup: Jarosław Ławski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Rodzaj przedmiotu:

nieobowiązkowe

Tryb prowadzenia przedmiotu:

w sali

Skrócony opis:

Zajęcia mają na celu przygotowanie studentów do właściwego rozumienia tych wytworów literatury i kultury, które operują ironią. Kategoria ta jest słabo obecna w programach studiów humanistycznych, w dyskursie publicznym przeważa jej potoczne rozumienie, dlatego studenci analizują najpierw specjalistyczne definicja literackie i kulturowe ironii, następnie próbują rozpoznawać w przestrzeni nie tylko literackiej fenomeny użycia ironicznego kodu komunikacyjnego.

Pełny opis:

Kolejne zajęcia poświęcone są już analizie języka ironicznego i ironicznych znaków kultury : od literatury romantycznej po filmy współczesne i dzieła plastyczne. Finalnym celem zajęć - jakby ich metacelem - jest sformułowanie przez samych studentów warunków,w których może zaistnieć ironiczny komunikat w kulturze (wykształcony język, swoboda komunikacji, wykształcony samoświadomy podmiot).

Kolejno analizowane są:

1. Kreacja ironii w dramacie romantycznym: "Kot w butach" Ludwiga Tiecka i "Balladyna Juliusza Słowackiego;

2. Językowe ewokacja ironii i sarkazmu w literaturze modernistycznej: Roman Jaworski, Tadeusz Miciński;

3. Ironiczne chwyty w filmie: od Monty Pythona do ironii tragicznej;

4. Ironia, sarkazm, absurd, pure nonsense - próby wytyczania granic;

5. Dzieło plastyczne a ironia: na przykładach zaproponowanych przez uczestników zajęć [np. malarstwo Salvadora Dali, Jerzego Dudy- Gracza i innych];

6. Stand up jako przykład ironicznego widowiska.

Literatura:

1. J. Ławski, Ironia i mistyka. Doświadczenia graniczne wyobraźni poetyckiej Juliusza Słowackiego, Białystok 2005;

2. L. Tieck, Kot w butach. Świat na opak, przekład i opr. L. Libera, Zielona Góra 2007.

3. F. Schlegel, Fragmenty, przeł. C. Bartl, opr. M. P. Markowski, Kraków 2009.

4. W. Szturc, Ironia romantyczna. Pojęcie, granice i poetyka, Warszawa 1992.

5. W. Szturc, Eironeia, Kraków 2018.

6. M. Maron, O roli ironii w filmach Wojciecha Jerzego Hasa, a zwłaszcza w "Rękopisie znalezionym w Saragossie:, ze szczególnym odniesieniem do ironii romantycznej, "Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska" , Sectio L, Vol. XII, 1.

7. Jarosław Ławski, Ironia młodopolska, w : Młoda Polska w najnowszych badaniach, red. E. Jakiel, T. Linkner, Gdańsk 2016.

8. I. Passi, Powaga śmieszności, przeł. K. Minczewa-Gospodarek, Warszawa 1980.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet w Białymstoku.