Uniwersytet w Białymstoku - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Andragogika 380-SS1-2ABZ
Ćwiczenia (CW) Rok akademicki 2021/22

Informacje o zajęciach (wspólne dla wszystkich grup)

Liczba godzin: 15
Limit miejsc: (brak limitu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Literatura:

1. Czarnecki K.: (2006), Możliwości rozwojowe i twórcze ludzi w wieku seniorskim. W: Wiatrowski Z. (red.), Pedagogika pracy i

andragogika w konstelacji europejskiej i globalnej, Włocławek: Włocławskie Towarzystwo Naukowe, s. 345-353.

2. Czerniawska O.: (2000), Drogi i bezdroża andragogiki i gerontologii. Łódź: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Humanistyczno-

Ekonomicznej, s. 56-106, s.189–195.

3. Czykier K. (2006), Biograficzność i jej znaczenie w andragogice. Wiatrowski Z. (red.), Pedagogika pracy i andragogika w konstelacji

europejskiej i globalnej, Włocławek: Włocławskie Towarzystwo Naukowe, s.321-329.

4. Czykier K. (2003), Swoistość uczenia się dorosłych i jej uwarunkowania. W: Nikitorowicz J. Sawicki K., Bajkowski T., (red.),

Współczesne dylematy diagnostyczne i metodyczne w opiece i wychowaniu, Olecko: Wydawnictwo Wszechnicy Mazurskiej w Olecku, s.

231-240.

5. Dubas E.: (1998), Biograficzność w oświacie dorosłych – wybrane stanowiska. Edukacja Dorosłych, nr 3, s. 33-48.

6. Dubas E., Stelmaszczyk J. (red.), (2015) Biografie i uczenie się, Łódź

7. Jankowski D.: (2007), Podstawowe pojęcia teorii edukacji dorosłych. W: Skrzypczak J., Przyszczypkowski K., Jankowski D. (red.).

Podstawy edukacji dorosłych. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, s.9–26.

8. Jodłowska B.: (2004), Sokrates jako pierwszy andragog. W: Kostkiewicz J. (red.)., Aksjologia edukacji dorosłych. Lublin: Wydawnictwo

KUL, s. 179-196.

9. Lewchanin S., Zubrod L.A.: (2001), Wybory w życiu: kliniczne narzędzie ułatwiające dokonanie przeglądu środka życia. Journal of

Adult Development Vol. 8, No. 3.

10. Marczuk M.: (1996), Pracownicy i działacze oświaty dorosłych. W: Wujek T. (red.), Wprowadzenie do andragogiki, Warszawa: Instytut

Technologii Eksploatacji, s. 338-348.

11. Marczuk M.: (1994), Uczeń dorosły i uczenie się dorosłych – przegląd stanu badań. W: Marczuk M. (red.)., Problemy i dylematy

andragogiki, Lublin: Wydawnictwo UMCS, s. 110-123. 1994.

12. Nalaskowski A.: (1998), Społeczne uwarunkowania twórczego rozwoju jednostki. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne,

s. 64-95.

13. Nowak A.: (1998), Metoda biograficzna w badaniach pedagogicznych. W: Palka S. (red.), Orientacje w badaniach pedagogicznych.

Kraków: Wydawnictwo UJ, s. 99-111.

14. Pietrasiński Z. (1996), Rozwój dorosłych. W: Wujek T. (red), Wprowadzenie do andragogiki. Radom: Instytut Technologii Eksploatacji,

s.13–35.

15. Półturzycki J.: (1991), Dydaktyka dorosłych. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, s. 156-159.

16. Przyszczypkowski K.: (2007), Dorosłość jako kategoria pedagogiczna. W: Skrzypczak J., Przyszczypkowski K., Jankowski D. (red.).

Podstawy edukacji dorosłych. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, s.33–46.

17. Skrzypczak J.: (2007), Kształcenie dorosłych – pojęcie i podstawowe funkcje. W: Skrzypczak J., Przyszczypkowski K., Jankowski D.

(red.). Podstawy edukacji dorosłych. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, s.101–106.

18. Turos L.: (2006), Platon jako prekursor myśli andragogicznej. W: Wiatrowski Z. (red.), Pedagogika pracy i andragogika w konstelacji

europejskiej i globalnej, Włocławek: Włocławskie Towarzystwo Naukowe, s. 263- 275.

19. Turos L.: (1999), Andragogika ogólna. Warszawa: Wydawnictwo „Żak”, s. 152-174.

Efekty uczenia się:

KA6_WG3: ma uporządkowaną elementarną wiedzę na temat procesów społecznych, psychologicznych i pedagogicznych; zna wybrane koncepcje człowieka: filozoficzne, pedagogiczne, psychologiczne,społeczne stanowiące teoretyczne podstawy pracy socjalnej

Sposób weryfikacji efektu: dyskusja podczas zajęć, ocena aktywności studenta po zajęciach.

KA6_WG4: jest wyposażony w wiedzę na temat możliwości i ograniczeń rozwojowych człowieka w świetle teorii naukowych

Sposób weryfikacji efektu: ocena aktywności studenta podczas zajęć oraz przygotowanie pracy zaliczeniowej w oparciu o metodę biograficzną.

KA6_UW3: potrafi korzystać z wiedzy z dziedziny nauk społecznych w formułowaniu i rozwiązywaniu problemów społecznych; posługuje się podstawowymi pojęciami z zakresu tych dyscyplin naukowych

Sposób weryfikacji efektu: ocena aktywności studenta podczas zajęć; dyskusja oraz przygotowanie pracy zaliczeniowej w oparciu o metodę biograficzną.

KA6_UU1: ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, odczuwa potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia

Sposób weryfikacji efektu: dyskusja oraz przygotowanie pracy zaliczeniowej w oparciu o metodę biograficzną; konsultacje.

KA6_KO2: potrafi wspomagać rozwój człowieka przez wyzwalanie jego własnych sił rozwojowych oraz możliwości; potrafi rozwijać w bezpośrednim środowisku warunki wielostronnej, korzystnej aktywności społecznej

Sposób weryfikacji efektu: konsultacje, dyskusja podczas zajęć.

Metody i kryteria oceniania:

Zaliczenie przedmiotu następuje po uzyskaniu pozytywnej oceny (minimum 3,0) z egzaminu (test) obejmującego treści wykładów.

Warunkiem przystąpienia do egzaminu jest pozytywne zaliczenie ćwiczeń (minimum 3,0). Formą zaliczenia ćwiczeń jest wykonanie pracy pisemnej z wykorzystaniem metody biograficznej

51% punktów uzyskanych przez studenta w trakcie trwania semestru oraz z pracy biograficznej (łącznie) jest niezbędne do uzyskania przez niego oceny pozytywnej.

Dopuszczalna liczba godzin nieobecności studenta na zajęciach, która nie wymaga zaliczenia podczas indywidualnych konsultacji oraz nie wpływa na ocenę końcową z ćwiczeń – jedne zajęcia [2 godz.]. Ponadprogramowe nieobecności zaliczane są w formie wypowiedzi ustnej po uprzednim przygotowaniu się z fragmentu książki z Literatury podstawowej.

Zakres tematów:

1. Podstawowe pojęcia, cele, zadania, przedmiot andragogiki jako dyscypliny naukowej.

2. Rola andragoga w procesie kształcenia.

3. Rozwój jako kategoria pojęciowa andragogiki.

4. Psychologiczne aspekty rozwoju człowieka dorosłego.

5. Fazy rozwoju człowieka dorosłego.

6. Biografia edukacyjna – nową wersją życia.

7. Proces kształcenia ludzi dorosłych.

Metody dydaktyczne:

Ćwiczenia: ocena aktywności studenta podczas zajęć; dyskusja prowadzona podczas zajęć przez nauczyciela; praca w grupach (do jej wykonania potrzebna jest znajomość tekstów zadanych do przygotowania na dane zajęcia); praca indywidualna; wykonanie pracy zaliczeniowej z wykorzystaniem metody biograficznej, konsultacje

Grupy zajęciowe

zobacz na planie zajęć

Grupa Termin(y) Prowadzący Miejsca Akcje
1 co drugi poniedziałek (nieparzyste), 8:30 - 10:00, sala B125
Krzysztof Czykier 21/ szczegóły
Wszystkie zajęcia odbywają się w budynku:
Budynek Wydziału Nauk o Edukacji
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet w Białymstoku.