Uniwersytet w Białymstoku - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Organizowanie społeczności lokalnej

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 0800-SN1-3GRD Kod Erasmus / ISCED: 05.001 / (0110) Pedagogika
Nazwa przedmiotu: Organizowanie społeczności lokalnej
Jednostka: Wydział Pedagogiki i Psychologii
Grupy: 3 rok 1st. PS niestac.
Moduł specjalnościowy - niestac. I stop. Praca socjalna
Punkty ECTS i inne: 2.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Założenia (opisowo):

Przedmiot ma przekonać słuchaczy do idei organizowania społeczności lokalnej jako elementy poprawnego rozwoju wspólnoty oraz możliwości radzenia sobie z problemami społecznymi. Student pozna strukturę społeczności lokalnej, rozpozna zasoby i potrzeby środowiska lokalnego. Dokona diagnozy potrzeb i przygotuje plan działania, motywowania ludzi do aktywności, planowania rozwiązywania problemów lokalnych. W ramach przedmiotu poznamy także pozytywne przykłady realizowanych programów aktywizacji społeczności lokalnej, w tym model Centrum Aktywności Lokalnej. Rozpoznanie struktury społeczności lokalnej, budowanie wspólnoty, odnajdywanie instytucji społecznych, w tym organizacji pozarządowych, ale także instytucji samorządowych do realizacji wspólnych działań, budowanie partnerstw lokalnych ma dać umiejętność pracy metodą środowiskową wprowadzaną przez H.Radlińską. Należy zbudować wiedzę niezbędną dla animatorów społecznych pracujących w środowisku lokalnym.

Z punktu widzenia pedagogicznego zostanie zwrócona uwaga na fakt, iż człowiek wychowany w oparciu o empatię i zaangażowanie w społeczności lokalnej nabywa umiejętności społecznych, przydatnych także podczas opuszczenia rodzinnego środowiska.

Tryb prowadzenia przedmiotu:

lektura monograficzna
w sali

Skrócony opis:

Organizowanie społeczności lokalnej jest warunkiem poprawnego rozwoju lokalnego. Silna, zaktywizowana społeczność potrafi bardzo dobrze radzić sobie z wieloma problemami społecznymi, bez ingerencji instytucji Państwa. Budowanie wspólnoty tworzy przestrzeń dla animatorów społecznych w kreowaniu liderów i działań aktywizujących społeczność lokalną.

Studenci w sposób aktywny będą tworzyli Plan Działania w społeczności lokalnej, będą budowali mapę potrzeb i zasobów, konstruowali działania mające na celu rozwiązanie problemów społecznych.

Pełny opis:

W ramach przedmiotu zajmiemy się następującymi tematami:

1. Czym jest społeczność lokalna? Jak funkcjonuje społeczność zdezintegrowana, a jak zintegrowana. Na czym polega idea organizowania społeczności lokalnej. Metoda środowiskowa H.Radlińskiej. Modele społeczności lokalnej. Kroki procesu rozwoju lokalnego. Empowerment.

2. Tworzenie mapy zasobów i potrzeb lokalnych. Diagnoza głównych problemów i potrzeb mieszkańców.

3. Animator Społeczny. Czym jest animacja społeczna. Misja animatora społecznego. Animator społeczny jako twórca kapitału społecznego. Rola animatora społecznego. Lidera a animator społeczny. Etapy procesu rozwoju lokalnego prowadzone przez animatora.

4. Tworzenie partnerstw lokalnych. Czym jest partnerstwo lokalne. Jak organizować partnerstwo lokalne?

5. Instytucje w procesie organizowania społeczności lokalnej. Rodzaje instytucji publicznych w Polsce. Instytucje obywatelskie. Grupy samopomocowe.

6. Model Centrum Aktywności Lokalnej jako skuteczna forma aktywizowania społeczności lokalnej w Polsce. Przykłady zagraniczne modeli organizowania społeczności lokalnej.

7. Ewaluacja w procesie animowania społeczności lokalnej.

Literatura:

1. Henderson P., Thomas D., Umiejętności pomocne w pracy ze społecznością.

2. Twevetrees A., Pracując ze społecznością.

3. Mendel M., Pedagogika miejsca wspólnego. Miasto i szkoła. Katedra. Wydawnictwo naukowe. Gdańsk 2017

4. pod red. Mendel M., Pedagogika Miejsca. Wydawnictwa Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej Edukacji TWP we Wrocławiu. Wrocław 2006

5. Skrzypczak B., W kierunku społecznościowej pracy socjalnej. Edukacyjno- środowiskowe determinanty interwencji publicznej. Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich. Warszawa 2014

6. Pilch T., Lepalczyk I., Pedagogika Społeczna. Wydawnictwo ,,Żak", Warszawa 2003

7. Rymsza M., Praca środowiskowa w Polsce - tradycja i teraźniejszość. Dobre praktyki. Instytut Spraw Społecznych

8. Green M., Moore H., O'Brien J., Rozwój społeczności w oparciu o zasoby. Model ABCD w praktyce. CAL. Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich. Warszawa 2014

9. Skinner S., Silniejsze społeczności. Jak budować potencjał społeczności i sektora publicznego. CAL. Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich. Warszawa 2014

10. Żywno M. red., Aktywne społeczności lokalne jako czynnik budowania poprawnych relacji w środowisku. Książnica Podlaska 2019

Efekty uczenia się:

Wykłady będę wprowadzały w przestrzeń społeczności lokalnej i środowiska lokalnego. Budowanie przekazu o skuteczności aktywizowania i organizowania społeczności lokalnej jako podstawy rozwoju lokalnego będzie uzupełnione przez samodzielną pracę studentów nad miejscowościami, w których mieszkają. Będą tworzyli Plany Aktywizacji Społeczności Lokalnej, wypełnionych mapą zasobów i potrzeb, diagnozą uszczegóławiającą potrzeby społeczności lokalnej i wybrany zostanie opisany, ukonkretyzowany i przygotowany plan działania, wykorzystania określonych zasobów, zbudowania partnerstwa lokalnego.

Metody i kryteria oceniania:

Wykład jest uzupełniany pracą autorską studenta z Planem Aktywizowania i Organizowania Społeczności Lokalnej wraz z mapą zasobów i potrzeb. Ocenie podlega przygotowanie diagnozy potrzeb lokalnych, umiejętność zdobycia informacji o zasobach i wykorzystanie wiedzy z wykładów w celu planowania działań aktywizacyjnych.

Zajęcia w cyklu "Rok akademicki 2019/20" (w trakcie)

Okres: 2019-10-01 - 2020-06-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Maciej Żywno
Prowadzący grup: Maciej Żywno
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Przedmiot ma przekonać słuchaczy do idei organizowania społeczności lokalnej jako elementy poprawnego rozwoju wspólnoty oraz możliwości radzenia sobie z problemami społecznymi. Student pozna strukturę społeczności lokalnej, rozpozna zasoby i potrzeby środowiska lokalnego. Dokona diagnozy potrzeb i przygotuje plan działania, motywowania ludzi do aktywności, planowania rozwiązywania problemów lokalnych. W ramach przedmiotu poznamy także pozytywne przykłady realizowanych programów aktywizacji społeczności lokalnej, w tym model Centrum Aktywności Lokalnej. Rozpoznanie struktury społeczności lokalnej, budowanie wspólnoty, odnajdywanie instytucji społecznych, w tym organizacji pozarządowych, ale także instytucji samorządowych do realizacji wspólnych działań, budowanie partnerstw lokalnych ma dać umiejętność pracy metodą środowiskową wprowadzaną przez H.Radlińską. Należy zbudować wiedzę niezbędną dla animatorów społecznych pracujących w środowisku lokalnym.

Z punktu widzenia pedagogicznego zostanie zwrócona uwaga na fakt, iż człowiek wychowany w oparciu o empatię i zaangażowanie w społeczności lokalnej nabywa umiejętności społecznych, przydatnych także podczas opuszczenia rodzinnego środowiska.

Pełny opis:

W ramach przedmiotu zajmiemy się następującymi tematami:

1. Czym jest społeczność lokalna? Jak funkcjonuje społeczność zdezintegrowana, a jak zintegrowana. Na czym polega idea organizowania społeczności lokalnej. Metoda środowiskowa H.Radlińskiej. Modele społeczności lokalnej. Kroki procesu rozwoju lokalnego. Empowerment.

2. Tworzenie mapy zasobów i potrzeb lokalnych. Diagnoza głównych problemów i potrzeb mieszkańców.

3. Animator Społeczny. Czym jest animacja społeczna. Misja animatora społecznego. Animator społeczny jako twórca kapitału społecznego. Rola animatora społecznego. Lidera a animator społeczny. Etapy procesu rozwoju lokalnego prowadzone przez animatora.

4. Tworzenie partnerstw lokalnych. Czym jest partnerstwo lokalne. Jak organizować partnerstwo lokalne?

5. Instytucje w procesie organizowania społeczności lokalnej. Rodzaje instytucji publicznych w Polsce. Instytucje obywatelskie. Grupy samopomocowe.

6. Model Centrum Aktywności Lokalnej jako skuteczna forma aktywizowania społeczności lokalnej w Polsce. Przykłady zagraniczne modeli organizowania społeczności lokalnej.

7. Ewaluacja w procesie animowania społeczności lokalnej.

Literatura:

1. Henderson P., Thomas D., Umiejętności pomocne w pracy ze społecznością.

2. Twevetrees A., Pracując ze społecznością.

3. Mendel M., Pedagogika miejsca wspólnego. Miasto i szkoła. Katedra. Wydawnictwo naukowe. Gdańsk 2017

4. pod red. Mendel M., Pedagogika Miejsca. Wydawnictwa Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej Edukacji TWP we Wrocławiu. Wrocław 2006

5. Skrzypczak B., W kierunku społecznościowej pracy socjalnej. Edukacyjno- środowiskowe determinanty interwencji publicznej. Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich. Warszawa 2014

6. Pilch T., Lepalczyk I., Pedagogika Społeczna. Wydawnictwo ,,Żak", Warszawa 2003

7. Rymsza M., Praca środowiskowa w Polsce - tradycja i teraźniejszość. Dobre praktyki. Instytut Spraw Społecznych

8. Green M., Moore H., O'Brien J., Rozwój społeczności w oparciu o zasoby. Model ABCD w praktyce. CAL. Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich. Warszawa 2014

9. Skinner S., Silniejsze społeczności. Jak budować potencjał społeczności i sektora publicznego. CAL. Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich. Warszawa 2014

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet w Białymstoku.