Uniwersytet w Białymstoku - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Medialny obraz przestępczości

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 0700-KN2-1MOP Kod Erasmus / ISCED: 10.001 / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Medialny obraz przestępczości
Jednostka: Wydział Prawa. (do 30.09.2019)
Grupy: 2L niestac.II st.studia kryminologia - przedmioty fakultatywne
Punkty ECTS i inne: 4.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

fakultatywne

Założenia (opisowo):

Założeniem przedmiotu jest zapoznanie studentów z problematyką wpływu mediów na społeczny odbiór przestępczości, przestępstw, przestępców oraz wymiaru sprawiedliwości, a także roli środków masowego przekazu w genezie przestępczości.

Tryb prowadzenia przedmiotu:

w sali

Pełny opis:

Celem przedmiotu jest nauka krytycznej analizy obrazów przestępstw prezentowanych w mediach oraz uwzględniania wpływu mediów jako istotnego czynnika podczas badań kryminologicznych.

Literatura:

Literatura podstawowa:

J. Błachut, A. Gaberle, K. Krajewski, Kryminologia, Gdańsk 2000

- D. Woźniakowska-Fajst, Media a przestępczość [w:] B. Czarnecka-Dzialuk, K. Buczkowski, W. Klaus i inni, Społeczno-polityczne konteksty współczesnej przestępczości w Polsce, Warszawa 2013.

- Y. Jewkes, Media i przestępczość, Kraków 2010.

- K. Bronowska, K. Sławik, Przestępczość a środki masowego przekazu, „Problemy współczesnej kryminalistyki” 2003, t. 6.

- A. Szecówka, Treść i forma przekazu medialnego a przestępczość i zachowania dewiacyjne, „Przegląd Więziennictwa Polskiego” 2007, nr 56/57.

Literatura uzupełniająca:

- M. Filar, Rola mediów w kreowaniu zagrożeń i sprzyjaniu populizmowi, „Archiwum Kryminologii”, t. XXIX–XXX, 2007–2008.

- A. Klarman, Wątki kryminologiczne w medialnej argumentacji perswazyjnej w aspekcie kształtowania świadomości społecznej [w:] Nowa kodyfikacja prawa karnego, t. 19, Wrocław 2006.

- A. Bałandynowicz, Agresja i przemoc w środkach komunikacji społecznej, "Prokuratura i Prawo" 2008, nr 1.

Efekty uczenia się:

Student:

- ma podstawową wiedzę o charakterze nauk społecznych, ich miejscu w systemie nauk i relacjach do innych nauk,

- ma podstawową wiedzę o instrumentach prawnych i instytucjonalnych w zakresie rozwiązywania istotnych problemów społecznych, w tym przestępczości oraz patologii społecznych,

- ma wiedzę z zakresu profilaktyki społecznej, kryminologicznej, kryminalistycznej i wiktymologicznej,

- potrafi opracowywać założenia programów w zakresie zapobiegania przestępczości oraz patologiom społecznym w aspekcie kryminologicznym, kryminalistycznym i wiktymologicznym,

- posiada umiejętność krytycznej oceny treści zawartych w źródłach informacji

- potrafi samodzielnie uzupełniać nabytą wiedzę i umiejętności.

Metody i kryteria oceniania:

Wykład konwersatoryjny. Zaliczenie przedmiotu: egzamin pisemny.

Zajęcia w cyklu "Rok akademicki 2018/19" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-06-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 14 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Diana Dajnowicz-Piesiecka
Prowadzący grup: Diana Dajnowicz-Piesiecka
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Rodzaj przedmiotu:

fakultatywne

Tryb prowadzenia przedmiotu:

w sali

Pełny opis:

Wykład dotyczy problematyki wpływu mediów na społeczny odbiór przestępczości, przestępstw, przestępców oraz wymiaru sprawiedliwości a także roli środków masowego przekazu w genezie przestępczości. Celem przedmiotu jest przyjrzenie się wizerunkowi przestępczości w mediach. Jednym z aspektów będzie analiza kontekstu społeczno-ekonomicznego rynku medialnego. Kolejnym, treści mediów dotyczące przestępców, psychopatów, pedofilów, stalkerów, terrorystów. Analizowane przypadki posłużą do rozpoczęcia dyskusji o wpływie przekazów medialnych na popularyzację zachowań przestępczych.

Literatura:

Literatura podstawowa:

- J. Błachut, A. Gaberle, K. Krajewski, Kryminologia, Gdańsk 2000

- D. Woźniakowska-Fajst, Media a przestępczość [w:] B. Czarnecka-Dzialuk, K. Buczkowski, W. Klaus i inni, Społeczno-polityczne konteksty współczesnej przestępczości w Polsce, Warszawa 2013.

- Y. Jewkes, Media i przestępczość, Kraków 2010.

- K. Bronowska, K. Sławik, Przestępczość a środki masowego przekazu, „Problemy współczesnej kryminalistyki” 2003, t. 6.

- A. Szecówka, Treść i forma przekazu medialnego a przestępczość i zachowania dewiacyjne, „Przegląd Więziennictwa Polskiego” 2007, nr 56/57.

Literatura uzupełniająca:

- M. Filar, Rola mediów w kreowaniu zagrożeń i sprzyjaniu populizmowi, „Archiwum Kryminologii”, t. XXIX–XXX, 2007–2008.

- A. Klarman, Wątki kryminologiczne w medialnej argumentacji perswazyjnej w aspekcie kształtowania świadomości społecznej [w:] Nowa kodyfikacja prawa karnego, t. 19, Wrocław 2006.

- A. Bałandynowicz, Agresja i przemoc w środkach komunikacji społecznej, "Prokuratura i Prawo" 2008, nr 1.

Uwagi:

Wykład konwersatoryjny. Zaliczenie przedmiotu: egzamin pisemny.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet w Białymstoku.