Resocjalizacja w środowisku otwartym 380-RS1-3RES
Ćwiczenia (CW) Rok akademicki 2024/25

Bielecka, E. (2014). Pedagogika podwórkowa, pedagogika ulicy, streetworking,: analiza porównawcza. Przegląd naukowo-metodyczny. Edukacja dla bezpieczeństwa, nr 1, s. 219-232

Gogacz, K. (2015). Kurator sądowy wobec wyzwań i zagrożeń resocjalizacyjnych skazanych w środowisku otwartym. Journal of modern science, nr 1, vol. 24, s. 131-147

Michel, M. ( 2011). Streetworking - teoretyczne podstawy profilaktyki i resocjalizacji w środowisku lokalnym. [W:] Michel, M. (red.) Streetworking: aspekty teoretyczne i praktyczne. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, s. 13-34

Sawicki, K., Konaszewski, K. (red.), (2014). Środowiskowy wymiar niedostosowania. Teorie - badania - praktyka. Białystok: Agencja Wydawnicza Ekopress

Świeczek, A. (2013). Współpraca instytucjonalna kuratora sądowego dla osób dorosłych w ramach sprawowanych dozorów nad skazanymi. Resocjalizacja Polska, 4, s. 169-178

J. Copik, (2013) Rola dzielnicowego w profilaktyce i probacji w środowisku lokalnym, Resocjalizacja Polska, nr 5.

Lewicka-Zelent. (2020). Skuteczność odbytego dozoru elektronicznego w opinii skazanych mężczyzn. Resocjalizacja Polska, nr 20.

Sterlus, M. (2021). Wychowanie przez pracę w Ochotniczych Hufcach Pracy. Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio J, Paedagogia-Psychologia, 34(4), s. 87–97. DOI: 10.17951/j.2021.34.4.87-97

- ma wiedzę o uczestnikach działalności edukacyjnej, wychowawczej,

opiekuńczej, resocjalizacyjnej, kulturalnej i pomocowej (KP6_WK8); sposób weryfikacji: dyskusja dydaktyczna, wizyta studyjna w placówce

- ma wiedzę o metodyce wykonywania typowych zadań, normach,

procedurach stosowanych w różnych obszarach działalności

pedagogicznej (zwłaszcza resocjalizacyjnej) (KP6_WK9); sposób weryfikacji: dyskusja dydaktyczna, metoda problemowa, wizyta studyjne w placówce, zajęcia dydaktyczne z praktykami

- potrafi wykorzystywać wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz

powiązanych z nią dyscyplin w celu analizowania i interpretowania

problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych,

kulturalnych i pomocowych a także motywów i wzorów ludzkich zachowań (KP6_UW2); sposób weryfikacji: metoda problemowa, studium przypadku, analiza tekstu źródłowego

- potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk

do realizacji zadań związanych z różnymi sferami działalności

resocjalizacyjnej (KP6_UK4); sposób weryfikacji: dyskusja dydaktyczna, metoda problemowa, studium przypadku

- ma przekonanie o sensie, wartości i potrzebie podejmowania działań

pedagogicznych w środowisku społecznym; jest gotowy do

podejmowania wyzwań zawodowych; wykazuje aktywność, podejmuje

trud i odznacza się wytrwałością w realizacji indywidualnych i

zespołowych działań profesjonalnych w zakresie pedagogiki (KP6_KO1); sposób weryfikacji: dyskusja dydaktyczna, metoda problemowa, studium przypadku

Podstawą oceny stanowi obecność studenta na zajęciach oraz jego aktywność.

Aktywność jest oceniana przez prowadzącego lub samoocenę studenta. Student może uzyskać punkty za aktywność poprzez: dyskusję w trakcie zajęć oraz wykonywanie zadań zleconych przez prowadzącego, tj. praca w małych zespołach na podstawie tekstów źródłowych (literatura naukowa, materiały audiowizualne). Podstawowym narzędziem pracy zespołowej jest formularz analizy opracowany przez prowadzącego przedmiotu.

Dopuszczalna jest jedna nieusprawiedliwiona nieobecność. Każda dodatkowa nieobecność powinna być zgłoszona prowadzącemu na zasadach określonych w Decyzji nr 1/2024 Dziekana Wydziału Nauk o Edukacji z dnia 29 października 2024 w sprawie zasad usprawiedliwiania nieobecności studentów/studentek na zajęciach dydaktycznych, egzaminach i zaliczeniach.

Każda ponadprogramowa nieobecność powinna zostać odpracowana przez studenta w miejscu, czasie i na warunkach ustalonych z prowadzącym. Student jest zobowiązany zgłosić nieobecność prowadzącemu oraz wykazać gotowość jej odpracowania informując prowadzącego drogą mailową.

Nieobecność można odpracować w formie konsultacji stacjonarnej (ustnie) lub wykonując zlecone przez prowadzącego zadanie problemowe.

Za obecność studentowi może zostać przyznane maksymalnie 8 pkt (1 pkt na każde zajęcia)

Za aktywność studentowi może zostać przyznane maksymalnie 16 pkt (2 pkt na każde zajęcia)

Punktacja ogólna:

- 12 pkt – 13 pkt – dostateczny

- 14 pkt – 16 pkt – dostateczny +

- 17 pkt – 18 pkt – dobry

- 19 pkt – 21 pkt – dobry +

- 22 pkt – 24 pkt – bardzo dobry

Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów ze współczesnymi tendencjami i kierunkami w pracy resocjalizacyjnej w środowisku otwartym z naciskiem na znaczenie struktur lokalnych w procesie reintegracji nieletnich i dorosłych sprawców przestępstw oraz zapoznanie z metodami pracy w środowisku otwartym w profilaktyce, prewencji i resocjalizacji – probacja, instytucje publiczne i samorządowe, dozór elektroniczny, praca socjalna, organizacje młodzieżowe i osoby godne zaufania, asysta rodzinna, placówki wsparcia dziennego, Ochotnicze Hufce Pracy, profilaktyka i resocjalizacja w placówkach oświatowych, streetworking i praca podwórkowa.

Metody asymilacji wiedzy: pogadanka, wykład problemowy

Metody aktywizujące: dyskusja dydaktyczna, studium przypadku, metoda problemowa, burza mózgów, turniej, analiza tekstu źródłowego

Metody eksponujące: praca z materiałem audiowizualnym (film)

Metody praktyczne: wizyta studyjna w placówce (OHP), zajęcia dydaktyczne z praktykami (wychowawcy podwórkowi)

Uwzględnia się wykorzystanie SI w trakcie zajęć dydaktycznych na zasadach określonych w Zarządzeniu nr 31 Rektora Uniwersytetu w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2025 r. w sprawie wykorzystania systemów sztucznej inteligencji w procesie kształcenia na Uniwersytecie w Białymstoku

W szczególności:

§ 5

1. Osoby kształcące się powinny wykorzystywać systemy SI w sposób wspierający proces dydaktyczny, w szczególności w osiąganiu efektów uczenia się, a nie jako zamiennik krytycznego myślenia i kreatywności.

2. Zakazuje się korzystania z systemów SI podczas egzaminów oraz zaliczeń, chyba że polecenia lub treści zadań określają sposób korzystania z nich.

§ 6

1. Do dozwolonego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez osoby kształcące się należy w szczególności:

1) korekta językowa i stylistyczna tekstu,

2) tłumaczenie maszynowe tekstu z lub na język obcy,

3) wyszukiwanie i organizowanie źródeł naukowych,

4) generowanie zestawień słów kluczowych,

5) analiza danych,

6) tworzenie symulacji i modelowanie,

7) wsparcie w procesie badawczym poprzez generowanie problemów

badawczych, poszukiwanie luk w wiedzy naukowej,

8) tworzenie kodu.

2. Do obowiązków osoby kształcącej należy w szczególności:

1) odpowiednie przygotowanie danych wejściowych do systemy SI,

2) każdorazowa weryfikacja uzyskanych wyników wykorzystania systemów SI pod względem ich prawdziwości,

3) udokumentowanie sposobu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych zgodnie z zasadami i zakresem przedstawionym przez prowadzącego zajęcia,

4) przedstawienie sposobu wykorzystania systemów SI przy wykonywaniu zadań na każdorazowe polecenie prowadzącego zajęcia.

§ 7

1. Do zabronionego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez osoby kształcące się należy:

1) wykorzystywanie systemów SI wbrew zakazowi, o którym mowa w § 4 pkt 3,

2) wykorzystywanie systemów SI w innym zakresie lub w inny sposób niż przedstawiony przez prowadzącego zajęcia,

3) niewystarczająca dokumentacja wykorzystania systemów SI,

4) automatyczne wykonanie zadania w całości lub części przez systemy SI,

5) cytowanie wyników wykorzystania systemów SI jako źródła informacji bibliograficznej,

6) przedstawianie wyników wykorzystania systemów SI jako własnych wniosków badawczych.